Geplaatst door Rachel Dolhun, arts,
Dit artikel is vertaald met behulp van Deepl. Onze excuses voor eventuele fouten of vreemd klinkende zinnen.
Ik ben dr. Rachel Dolhun. Ik ben specialist op het gebied van bewegingsstoornissen en vicevoorzitter medische communicatie bij de Michael J. Fox Foundation voor Parkinsononderzoek.
Vandaag ga ik het hebben over depressie en angst bij de ziekte van Parkinson.
Depressie en angst zijn veelvoorkomende niet-motorische symptomen die gepaard gaan met de ziekte van Parkinson.
Ze kunnen op elk moment tijdens het ziekteverloop optreden, zelfs voordat de diagnose is gesteld.
Ze kunnen ook los van elkaar voorkomen, maar gaan meestal hand in hand.
Symptomen van een depressie zijn onder meer een sombere stemming of een gebrek aan energie, een gebrek aan interesse in activiteiten die voorheen plezierig waren, concentratieproblemen, traag denken of zelfs veranderingen in gewicht, eetlust of slaap.
Veel symptomen van een depressie kunnen overlappen met de symptomen van de ziekte van Parkinson, waardoor het moeilijk kan zijn om het verschil te maken.
Angst gaat gepaard met veel van dezelfde symptomen als depressie, maar kan ook leiden tot onbeheersbare zorgen of gevoelens van onrust.
De mate van depressie en angst bij de ziekte van Parkinson blijft doorgaans vrij constant, maar met name de angst kan schommelen. Sommige mensen hebben ernstigere of hevigere angstaanvallen, en soms kan dit zelfs optreden in combinatie met medicatie zoals levodopa, wanneer de werking van de dosis afneemt. Als dit het geval is, zullen de symptomen enigszins verlichten bij de volgende dosis van uw medicatie.
Hoe worden depressie en angst behandeld?
Depressie en angst kunnen worden behandeld met medicijnen, therapie of een combinatie van beide.
Het is belangrijk om stemmingsklachten te behandelen, omdat deze de kwaliteit van leven kunnen verminderen en het moeilijker kunnen maken om de motorische en niet-motorische symptomen van de ziekte van Parkinson onder controle te houden.
De medicijnen die worden gebruikt voor de behandeling van depressie en angst bij de ziekte van Parkinson zijn dezelfde als die worden gebruikt voor de behandeling van depressie en angst bij mensen die de ziekte van Parkinson niet hebben. Ze werken door de concentraties van stemmingsbeïnvloedende stoffen zoals serotonine, noradrenaline of dopamine te reguleren.
De meest voorgeschreven medicijnen tegen depressie en angst bij de ziekte van Parkinson zijn de zogenaamde SSRI’s, oftewel selectieve serotonineheropnameremmers.
Voorbeelden hiervan zijn Paxil, ook wel bekend als paroxetine, of Prozac, dat ook wel fluoxetine wordt genoemd.
Welk medicijn er ook wordt gekozen, de behandeling wordt gestart met een lage dosis, die vervolgens geleidelijk wordt opgevoerd en enkele weken wordt voortgezet om te zien of het effect heeft. Als het niet werkt, kan een andere SSRI worden gekozen of kunnen artsen een medicijn uit een geheel andere klasse van antidepressiva voorschrijven.
Antidepressiva zijn ook effectief bij de behandeling van angst, maar als iemand last heeft van ernstigere angst- of paniekaanvallen, kan hem of haar een medicijn worden voorgeschreven dat naar behoefte kan worden ingenomen. Deze groep geneesmiddelen staat bekend als benzodiazepinen; bekende voorbeelden hiervan zijn Xanax of alprazolam.
Het is belangrijk om deze medicijnen bij de ziekte van Parkinson met de nodige voorzichtigheid te gebruiken, aangezien ze de symptomen mogelijk kunnen verergeren of bijwerkingen kunnen veroorzaken, zoals verwarring, slaperigheid of zelfs evenwichtsstoornissen.
Tips voor het omgaan met depressie en angst
Naast het bespreken van behandelingsmogelijkheden met je arts, kunnen mensen met een depressie of angstklachten baat hebben bij regelmatige lichaamsbeweging, sociaal actief blijven om isolatie te voorkomen, en het bespreken van hun symptomen met een dierbare of een vriend(in).
Als je denkt dat een dierbare mogelijk last heeft van een depressie of angstklachten, kun je hem of haar helpen door de tekenen en symptomen van deze stemmingsstoornissen te leren herkennen, door activiteiten voor te stellen die jullie samen kunnen doen zodat hij of zij zich niet afzondert, en door steun te bieden en te luisteren wanneer hij of zij over de symptomen praat.
Voor meer informatie over dit en andere onderwerpen met betrekking tot de ziekte van Parkinson kunt u terecht op onze website.
