{"id":1417,"date":"2019-05-21T14:09:59","date_gmt":"2019-05-21T12:09:59","guid":{"rendered":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/uncategorized\/ask-the-md-placebo-and-parkinsons\/"},"modified":"2026-08-23T02:53:51","modified_gmt":"2026-08-23T00:53:51","slug":"vraag-de-arts-naar-placebo-en-de-ziekte-van-parkinson","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/parkinsons\/parkinsons-disease-explained\/other-organisations\/ask-the-md-placebo-and-parkinsons\/","title":{"rendered":"Vraag aan de arts: Placebo en de ziekte van Parkinson"},"content":{"rendered":"

Geplaatst door  <\/span>Rachel Dolhun, arts<\/a>, <\/span>Michael J. Fox Foundation).<\/a> website<\/time><\/p>\n\n\n\n

Dit artikel is vertaald met behulp van Deepl. Onze excuses voor eventuele fouten of vreemd klinkende zinnen.<\/mark><\/a><\/pre>\n\n\n\n
In veel klinische onderzoeken wordt een placebo als vergelijkingsmiddel gebruikt om het effect van een nieuw geneesmiddel of een nieuwe behandeling te beoordelen. Sommige deelnemers krijgen de actieve behandeling, terwijl anderen een inactieve \u201cnepbehandeling\u201d krijgen die er net zo uitziet als de echte behandeling.<\/p>\n\n\n\n
Vrijwilligers weten bij hun inschrijving voor een onderzoek dat de kans bestaat dat ze een placebo krijgen. Maar zij, en vaak ook de onderzoekers, weten pas aan het einde van het onderzoek wie het medicijn krijgt en wie de placebo. (Dit is een \u201cdubbelblind\u201d onderzoek.) Hier bespreken we hoe en waarom onderzoekers placebo\u2019s gebruiken om nieuwe behandelingen te testen.<\/p>\n\n\n\n
Wat is een placebo?<\/strong> <\/h4>\n\n\n\n
Een placebo ziet eruit en voelt aan als een medische behandeling, maar bevat geen werkzame stof. Pillen, injecties en infusen kunnen allemaal placebo\u2019s zijn. Met een zorgvuldige planning kunnen ook operaties placebo-achtige varianten hebben. Bij onderzoek naar diepe hersenstimulatie (DBS) kunnen onderzoekers bijvoorbeeld bij alle deelnemers het apparaat implanteren, maar het slechts bij sommigen inschakelen. (Na afloop van het onderzoek schakelen ze de DBS bij iedereen in.) Bij andere therapie\u00ebn, zoals niet-invasieve hersenstimulatie of zelfs acupunctuur, kunnen onderzoekers \u201cde bewegingen naspelen\u201d zonder de standaardprocedure uit te voeren. Dit wordt soms een \u201cschijnprocedure\u201d genoemd.<\/p>\n\n\n\n
Wat is het placebo-effect?<\/strong> <\/h4>\n\n\n\n
Het placebo-effect treedt op wanneer iemand baat heeft bij een placebo, dat geen werkzame medische stof bevat. De gedachte dat je je beter zult voelen of het ondernemen van een actie (zoals deelname aan onderzoek) kan de chemische processen in de hersenen be\u00efnvloeden of op andere manieren bijdragen aan een verbetering van de symptomen en de levenskwaliteit. Je lichaam kan op de verwachting van een positief effect reageren op een manier waardoor je je beter gaat voelen.<\/p>\n\n\n\n
Is het placebo-effect iets goeds?<\/strong> <\/h4>\n\n\n\n
Zoals onderzoeker David Eidelberg, MD, zegt: \u201cSommige pati\u00ebnten denken misschien dat alles wat hen beter maakt, een goede zaak is, maar het placebo-effect is onvoorspelbaar en niet duurzaam. Het is geen praktische behandelingsstrategie.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Een placebo-effect kan ertoe leiden dat iemand zich op \u00e9\u00e9n voordeel concentreert en andere problemen uit het oog verliest. Stel dat het placebo de tremor aanzienlijk vermindert, maar dat het evenwicht merkbaar verslechtert. Het zou schadelijk kunnen zijn om het evenwicht niet met een bewezen therapie te behandelen.<\/p>\n\n\n\n
De onvoorspelbaarheid van het placebo-effect bemoeilijkt het onderzoek ook, zegt Eidelberg. Sommige mensen reageren sterker op een placebo dan anderen, en de sterkte van het effect verschilt per behandeling (bijvoorbeeld sterker bij operaties en duurdere medicijnen). Bovendien kan een placebo-effect niet alleen optreden bij mensen die een placebo krijgen, maar ook bij degenen die een nieuwe behandeling ondergaan.<\/p>\n\n\n\n
Lees het volledige vraaggesprek met Eidelberg over zijn onderzoek om het placebo-effect beter te begrijpen<\/a><\/span>.<\/p>\n\n\n\n
Kan een placebo ervoor zorgen dat je je slechter gaat voelen?<\/strong> <\/h4>\n\n\n\n
Het placebo-effect uit zich doorgaans in een positieve reactie: minder beven of stijfheid, een betere nachtrust of een beter humeur. Maar soms gaat het slechter met iemand die een placebo inneemt. Onderzoekers noemen dit het nocebo-effect. Wanneer iemand denkt dat hij of zij last zal krijgen van een bijwerking, zoals misselijkheid of pijn, krijgt hij of zij dat symptoom ook daadwerkelijk.<\/p>\n\n\n\n
Hoe zit het met placebo\u2019s en de ziekte van Parkinson?<\/strong> <\/h4>\n\n\n\n
Uit onderzoek is gebleken dat mensen met de ziekte van Parkinson een aanzienlijk placebo-effect ervaren. Hoe placebo\u2019s precies werken en waarom ze bij de ziekte van Parkinson mogelijk een grotere invloed hebben, is niet duidelijk. Maar het heeft waarschijnlijk te maken met dopamine, de chemische stof in de hersenen waarvan het gehalte bij de ziekte van Parkinson afneemt. Uit beeldvormend onderzoek van de hersenen blijkt dat placebo's de afgifte van dopamine stimuleren, een stof die een rol speelt in het beloningssysteem van de hersenen.<\/p>\n\n\n\n
Waarom zijn placebo's belangrijk in onderzoek?<\/strong> <\/h4>\n\n\n\n
Onderzoekers moeten weten of de voordelen van een nieuwe therapie voortkomen uit de behandeling zelf, en niet alleen uit het idee dat men een nieuwe behandeling ondergaat. Door placebo\u2019s te gebruiken, kunnen wetenschappers rekening houden met het placebo-effect. Als de behandelingsgroep het significant beter doet dan de placebogroep, kunnen onderzoekers er zeker van zijn dat de behandeling voordelen oplevert. Wanneer er geen placebo\u2019s worden gebruikt, is het onmogelijk om te weten in hoeverre het voordeel voortkomt uit het medicijn zelf en in hoeverre uit het feit dat men deelneemt aan het onderzoek.<\/p>\n\n\n\n
Wat als ik tijdens een klinische studie een placebo krijg?<\/strong> <\/h4>\n\n\n\n
Sommige mensen doen vrijwillig mee aan klinische onderzoeken in de hoop een nieuw medicijn te krijgen. Maar als deelnemer aan een onderzoek kun je niet zelf kiezen of je de behandeling krijgt of een placebo. In onderzoeksprotocollen worden deelnemers via randomisatie aan groepen toegewezen. Dit proces zorgt ervoor dat de mensen in de behandelings- en placebogroep vergelijkbaar zijn qua leeftijd, ziektesymptomen en andere kenmerken. (Dit versterkt de vergelijkbaarheid tussen de groepen.)<\/p>\n\n\n\n
De mensen die een placebo krijgen, helpen onderzoekers om er zeker van te zijn dat eventuele effecten \u2013 zowel positieve als negatieve \u2013 het gevolg zijn van de nieuwe behandeling en niet van een andere factor. Placebogecontroleerde onderzoeken bieden het hoogste niveau van wetenschappelijk bewijs voor (of tegen) een behandeling. Als u overweegt deel te nemen aan een klinisch onderzoek, vraag dan aan het onderzoeksteam hoe groot de kans is dat u een placebo krijgt. In veel onderzoeken krijgen meer mensen de experimentele behandeling dan de placebo. Ook kan het bij sommige onderzoeken (met name bij onderzoeken naar nieuwe chirurgische ingrepen) voorkomen dat de behandeling na een bepaald tijdstip of een bepaalde mijlpaal aan alle deelnemers wordt aangeboden.<\/p>\n\n\n\n
Lees meer over placebo\u2019s en andere aspecten van klinische onderzoeken in het \u2018Trial Participant Pack\u2019 van MJFF<\/a><\/span>.<\/p>\n\n\n\n
Bron: https:\/\/www.michaeljfox.org\/foundation\/news-detail.php?ask-the-md-placebo-and-parkinson<\/a><\/span><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
In veel klinische onderzoeken wordt een placebocontrole gebruikt om het effect van een nieuw geneesmiddel of een nieuwe therapie te beoordelen. Sommige deelnemers krijgen de actieve behandeling, terwijl anderen een inactieve \"nepbehandeling\" krijgen die er net zo uitziet als de echte behandeling. Wat is een placebo? Is het iets goeds? Kan een placebo ervoor zorgen dat je je slechter gaat voelen? Van de website van de Michael J. Fox Foundation for Parkinson's Research.<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":1418,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[36],"tags":[],"class_list":["post-1417","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-other-organisations"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1417","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1417"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1417\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4182,"href":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1417\/revisions\/4182"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1418"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1417"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1417"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/demoucelle.sites-stag.agency\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1417"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}